FAQ

 

FAQ

 

 

Czym jest coaching?

 

Coaching to technika, która opiera się w skrócie na 3-ch założeniach:

  1. Coach towarzyszy Klientowi w zmianie, ale nią nie kieruje. Niczego nie uczy, nie sugeruje rozwiązań – zadaje pytania i proponuje ćwiczenia, dzięki którym Klient sam wybiera drogę, którą chce i może dotrzeć do celu.
  2. Uwaga w procesie coachingu skoncentrowana jest na możliwościach i mocnych stronach Klienta – na tym co można na tej podstawie zrobić  i jak, zamiast na tym czego nie można i dlaczego.

Dzięki punktowi 1 – w procesie nie ma żadnej presji na Klienta dzięki czemu sesje coachingu są przyjemne, a zmiany trwałe, bo zgodne z wewnętrznym przekonaniem, predyspozycjami i osobistym wyborem Klienta. Pamiętaj, coach nie spróbuje Cię zmieniać! Coach pomoże ci odnaleźć sposób działania, który będzie skuteczny i będzie do Ciebie w danej sytuacji naturalnie pasował.

Dzięki punktowi 2 – proces jest kierowany na rozwiązania, a nie na problemy, co jest bardzo ważne, bo dzięki temu działa szybko i jest skuteczny.

Coaching jest jedną z technik zawodowego i osobistego rozwoju.

 

Czy coaching jest drogi?

 

To zależy z czym porównać. Jeżeli z psychoterapią – a z nią właśnie zwykle jest porównywany, to weź pod uwagę, że terapia trwa minimum rok, co oznacza minimum 52 sesje. Coaching to zwykle 5 do 10 sesji, a czasem nawet wystarczą 3.

Policz, więc co tak realnie wychodzi taniej, nawet przy znacznie wyższej stawce za pojedyncze sesje coachingowe.

 

Czy lepiej korzystać z pomocy psychologa czy coacha?

 

To zależy do czego. Z psychologa, gdy chcesz zająć się swoimi emocjami, uleczyć traumy z dzieciństwa, masz silne stany lękowe albo depresję. Z coacha, gdy chcesz poprawić swoje, może nie najbardziej efektywne, style działania w konkretnej sytuacji życiowej lub zawodowej.

Coaching sprawdza się zarówno wtedy, gdy chcesz lepiej prezentować się na oficjalnych spotkaniach, lepiej komunikować się z podwładnymi czy zarządzać czasem, ale także wtedy gdy chcesz znaleźć nowych znajomych, nową pasję lub generalnie masz poczucie, że utknąłeś i nie możesz ruszyć dalej.

Podsumowując – terapia – gdy chodzi przede wszystkim o Twoje emocje, coaching – gdy chodzi o bardziej skuteczne działanie w konkretnej, w zasadzie dowolnej, sytuacji.

 

Jak wygląda proces coachingu?

 

  1. Najpierw jest rozmowa wstępna, bezpłatna, – opowiadasz mi o sobie i o tym czego oczekujesz od coachingu.
  2. Podczas tej rozmowy, ustalamy też Cel, który chcemy osiągnąć w procesie coachingu. Zanim zaczniemy sesje, będziesz potrzebował odpowiedzieć na pytanie: po czym będziesz wiedział, że cel został osiągnięty? W tym miejscu wyjaśnimy sobie też co jest możliwe do zrealizowania w procesie coachingu, a co nie. Gdy będziemy już mieli jasność, co chcemy osiągnąć, wtedy możemy zaczynać sesje.
  3. Ustalamy ilość sesji, na którą się umawiamy. (To może się w trakcie zmienić, nie ma też limitów dopuszczalnej minimalnej czy maksymalnej ilości sesji. To zależy od Ciebie.) Do sesji przygotowuję się dopiero po potwierdzeniu, że ona się odbędzie – w sytuacji biznesowej reguluje to umowa, w sytuacji life coachingu – wpłata.
  4. Odbywamy kolejne sesje i na bieżąco monitorujemy na jakim etapie drogi do Celu jesteśmy.
  5. Na koniec procesu coachingu robimy dokładne podsumowanie całego procesu oraz osiągnięcia Celu, dostaniesz także wskazówki na przyszłość.

 

Czy akredytacja jakiejś organizacji coachingowej jest dla coacha ważna?

 

To zależy. Jeżeli ktoś nie ma dobrego wykształcenia merytorycznego pozacoachingowego, nigdy nie pracował w biznesie i zupełnie nie zna jego specyfiki, nie ma innych osiągnięć zawodowych, nie jest również psychologiem, który przynajmniej z założenia ma dużą wiedzę o człowieku, a zamiast tego dana osoba skończyła jedynie kurs coachingu lub pokrewny, to może być jej potrzebny dokument, który ją na rynku uwiarygodni.

 

Czy superwizja w coachingu jest ważna?

 

Superwizja jest niezbędna w psychoterapii, gdyż terapeuta wchodzi z Klientem w głębokie przeżycia, sama terapia trwa wiele miesięcy i łatwo stracić dystans i „zatonąć” w emocjach Klienta. I wtedy potrzebny jest ktoś kto przywróci właściwy punkt widzenia i obiektywnie skonsultuje przypadek.

W coachingu proces trwa kilka - kilkanaście sesji, jest nastawiony na rozwiązania i działanie, nie wchodzi głęboko w trudne emocje. Wymaga od coacha: mądrości, wiedzy i doświadczenia, zarówno osobistego jak i zawodowego oraz empatii. Albo ktoś je ma albo nie. Superwizja tego nie zapewni. Za to może pomóc mentoring, tak samo jak w każdym innym zawodzie, jeżeli ktoś początkujący czuje się niepewnie w swojej roli.

 

Czy to prawda, że psycholog ani manager nie będzie dobrym coachem?

 

Tak samo jak prawdą jest to, że najlepiej można wychowywać dzieci korzystając z pomocy kogoś kto ich nigdy nie miał. A poważnie. Czasem rzeczywiście słyszy się opinie, że psycholog zacznie odruchowo prowadzić terapię, a manager zacznie być mentorem Klienta, a coaching to jest coś innego. To prawda, coaching to jest coś innego. Tyle że profesjonalista wie co robi. A nieprofesjonalista i tak nie wie. Nie ważne czy to będzie manager, psycholog, muzyk czy fizyk.

A z doświadczenia wiem, że opinie, jak w pytaniu, pochodzą zwykle od osób, które zajmują się coachingiem zawodowo, a jednocześnie nie mają żadnego zaplecza merytorycznego innego niż coachingowe.

 

Nie lubię coachingu!

 

Ja coaching lubię, ale nie bardzo lubię słowo coaching. Ostatnio kojarzy się nie najlepiej. Tyle, że coaching wbrew pozorom to nie jest mowa motywacyjna na spotkaniach marketingowych, jak się często uważa, ale bardzo sensowna i prosta technika rozwoju zawodowego i osobistego, z bardzo szerokim zakresem możliwości i właśnie dlatego bywa podpisywana niestety też pod zachowaniami, które nie mają z nią nic wspólnego.

 

Czasem słyszę, że rozwój osobisty to strata czasu

 

Stratą czasu jest zdecydowanie brak rozwoju osobistego, ale oczywiście każdy może mieć na ten temat własne doświadczenie.

 

W czym może mi pomóc coach?

 

W bardziej skutecznym / efektywnym (mniejszy wysiłek, a lepszy efekt) radzeniu sobie w konkretnych sytuacjach życiowych lub zawodowych, tych które są dla Ciebie nowe, albo takich, w których nawyki działania jakie masz nie sprawdzają się najlepiej. Bo jeżeli coś robi się tak samo jak zawsze, to ma się takie same efekty jak zawsze – i po to właśnie jest coach, aby pomóc Ci odnaleźć nową drogę i zmienić sposób działania.

 

Coaching, Mentoring, Trening Managerski – czym się różnią?

 

Coaching – coach towarzyszy w zmianie i udostępnia Klientowi narzędzia (poprzez pytania, ćwiczenia, czasem paradoks itp.) które pomagają Klientowi samodzielnie odkryć nowe możliwości działania.

Mentoring – ktoś kto sam przeszedł drogę, którą właśnie idziesz, jest dla Ciebie przewodnikiem, sygnalizuje możliwości, ostrzega o pułapkach, które mogą się pojawić, pokazuje potencjalne konsekwencje Twoich wyborów.

Trening managerski – najbardziej przypomina trening sportowy. Trener przekazuje konkretną wiedzę i ćwiczy z Klientem jej praktyczne zastosowanie.

 

Trening antystresowy, skąd czerpiesz wiedzę?

 

Z kilku źródeł. To temat, który zawsze mnie interesował, bo sama przez wiele lat walczyłam ze stresem - zawód managera, to nie są jedynie premie, o czym doskonale wiedzą czytający to managerowie. Spróbowałam terapii, skończyłam studia podyplomowe z elementami psychologii, przeczytałam wiele książek, a wreszcie idąc za moimi osobistymi zainteresowaniami na temat rozwoju osobistego człowieka, redukcji stresu i medytacji spędziłam 2,5 roku na indywidualnym odosobnieniu medytacyjnym w ośrodku jednego z klasztorów buddyjskich.

I trening jest efektem połączenia wiedzy i zdobytego doświadczenia.

Kontakt

error: Ta treść jest chroniona !!